Formuleer nooit meer een wens met het woordje ‘NIET’

Waar gaat jouw hart sneller van kloppen?                                                        Daar begint vaak de weg naar de weg naar herstel. Eerst het verwerken van het trauma van ontslag en daarna kijken wat je jezelf waard vindt door de talenten die je bezit. Hoe neem je de regie weer terug over jouw leven op dit moment, gericht op toekomstplannen? Wat vind je jezelf waard en kan ik hierbij van dienst zijn? Ik hoor het graag.

www.LatentTalent.nl

Mannelijke coach in Eindhoven.                  (LINK)                                       Onlangs mocht ik een clientje coachen die bij moeder verzuchtte: “Hehè, eindelijk een man waarmee ik kan praten”. Leuk om te horen dat er dus ook behoefte is aan een mannelijke coach en mooi om te merken dat een kind zich dan kwetsbaarder op durft te stellen. Heel helpend ook om daardoor de thema’s te achterhalen waarmee een kind worstelt. In mijn opleiding heb ik vooral geleerd om dicht bij het kind te blijven op het gebied van communicatie. In tegenstelling tot volwassenen worden meer hulpmiddelen gebruikt zoals handpoppen, vormen van tekenen, verven, kinderboeken, spelvormen. Van mij vraagt dit het weer opnieuw in huis halen van materialen voor kinderen omdat mijn eigen kinderen ondertussen volwassenen zijn en niet meer thuis wonen.

Kinderbegeleiding  in Eindhoven                                                                  De zoekterm die  vaak wordt gebruikt op op vindtocht te gaan naar professionele begeleiding, laagdrempelig. Dat laatste kan ik wel beweren en uiteindelijk ligt de drempel aan de kant van de client. Ik gebruik graag techtnieken om het kind op zijn gemak te stellen. Dat betekent ook kwetbaarheid van mijn kant laten zien en vooral ook inlevingsvermogen om zo goed mogelijk af te stemmen. Ik zal daarin ook altijd mijn uiterste best blijven doen. Het kind wordt een stuk in mijn handen gegeven en dat voelt als een grote verantwoordelijkheid.

Er is weer iets op mijn CV om bij te schrijven. Sinds ik in  1979 ben begonnen met het begeleiden van jong volwassenen en ook volwassen verpleegkundigen, is er nu weer een specialisatie bij gekomen. In 2003 startte ik na diplomering op de Hoge School Arnhem Nijmegen (HAN)  mijn coachingspraktijk voor volwassenen. Op 5 april 2012 mag ik mijn aanvullende diploma ophalen van kindercoach. Ik ben als een kind zo blij en tijdens mijn opleiding ben ik in de oefeningen regelmatig teruggekeerd in mijn eigen kindertijd. Leren coachen is ook leren om gecoached te worden en bij Sonnevelt Opleidingen hebben ze dit goed in de gaten.  Ook het oefenen met een kind is een nieuwe ervaring. Mijn eigen kinderen horen nu tot de categorie uitwonend en dan is het boeiend om ineens zo’n jong clientje bij me te hebben in al zijn kwetsbaarheid. Gelukkig kon ik snel vertrouwen winnen en met iemand in het autisme spectrum leek me dat een uitdaging. In de wereld van mensen met autistische verschijnselen ben ik eigenlijk een autist omdat ik niet gewend ben om tegen een wereld aan te kijken zoals zij dat zien.

Vaak heb ik mogen horen dat het goed is dat er ook mannen zijn die dit beroep hebben. Mijn cliëntje vertelde ook; “eindelijk eens een man waarmee ik mag praten!” Gelukkig zegt dat helemaal niets over alle fantastische vrouwelijke collega’s. Ook alle vrouwen die in mijn lesgroep zaten en de lessen verzorgden, hebben mij goed gedaan en mooie, inspirerende en nuttige leerervaringen gegeven.

Voor mij voelt het in de kindercoaching alsof ik net mijn rijbewijs heb en voor het eerst alleen achter het stuur kruip. Ik wil nog veel ervaring opdoen en mijn deskundigheid verder aanscherpen. Ergens mag het beginnen en laat het maar zo snel mogelijk zijn. Ondertussen staat de praktijk ook nog steeds open voor jeugdigen en volwassenen.

In elk mens zit een kind dus ook bij jou.

Waarom wachten mensen zo lang met hulp vragen, waarom laten ze zich alleen helpen als het wordt vergoed door het ziekenfonds?  Het water moet eerst aan de lippen zijn en dan ben je al te ver gezonken. Een terugweg naar beter is veel langer geworden dan nodig was.

Ooit ben ik als kind echt bijna verdronken. Ik liep een water van een bosven in, kon niet zwemmen en stapte in een onzichtbaar gat. Ik was de grond onder mijn voeten kwijt. Mijn enige reflex was heel hard spartelen en ik zie nog het groene water om me heen. Gelukkig zag iemand dat en werd ik aan mijn hand weer op het droge getrokken. Zoiets gelijks moet je ook meemaken als je jezelf te diep laat zinken en ook dan is die hand zo belangrijk. Waarom moet een hulpvraag duidelijk worden door heftig spartelen op het droge?

In mijn carriere heb ik als coach al vaak de helpende hand kunnen bieden omdat mensen het lef hadden en de energie erin wilde steken om boven te blijven. Zij deden dit zonder ziekenfondsgeld. Ja, zij vonden zichzelf veel meer waard, ook om voor zichzelf te vechten, zichzelf te ontmoeten en in zichzelf te investeren. Zij waren ook niet te diep gezonken omdat ze nog gevoelig waren voor hun eigen hulpvraag. Ik werk liever helpend dan genezend en dat helpende is een coachrol. Mijn focus richt zich dan op : Hoe hervinden mensen hun talenten om zonder die coach verder te kunnen?

Eigen kracht is veel motiverender dan opgelegde truukjes. Ik wens iedereen toch een toekomst om te leren knokken voor zichzelf als daarvoor redenen ontstaan. Kijk nu wat je bezig houdt in de relatie, op het werk, naar en met kinderen, op weg naar een hartcoherente toekomst en genoeg brandstof voor jezelf en daardoor ook voor anderen. Maak jezelf belangrijk.

Worstelen is dan niet meer nodig.

Wat levert het op als iemand zich richt op wat wel kan? Het antwoord is ‘resultaat’. Het  volgende effect is energiebezuiniging. Het derde resultaat is tevredenheid en trots. Het vierde resultaat is concreetheid voor jezelf en ook anderen. Niets dan voordelen ondanks dat datgene wat wel kan, mooie en ook lastige dingen in kunnen houden. Er kan mee worden gewerkt.

Ga bij jezelf eens na hoe vaak je het woord ‘niet’ gebruikt in het uitspreken van een wil of wens. Kijk ook eens wat het uiteindelijke resultaat is als je je op niet richt. Een coach kan jou helpen om dit omdenken te leren en de focus scherp te stellen op mogelijkheden en op kansen in plaats van op het ‘niets’. Het vraagt om lef en het betekent respect voor jezelf als mens. Je mag jezelf in de spiegel bekijken als een trots mens als je met mogelijkheden leeft en ook jouw omgeving snapt je door jouw concreetheid.

Soms heb je de coach als brug nodig om aan de overkant te komen zonder de beer op de weg tegen te komen. ‘Niet’ is namelijk zo’n beer.

Deepak Chopra schijft in een van zijn spirituele gelukswetten de wet van de minste weerstand. Dat doet de natuur nu ook en zelfs mensen zijn er toe in staat. Het levert energie op in plaats van het verkwanselen van energie om van alles te willen tegenhouden. Het groeien blijft doorgaan.

Van slag zijn is niet zo erg want je kunt jezelf gelijk zetten. Soms heb je daar wat hulp voor nodig en dat is lef hebben als je het accepteert.

Alle tekst ontstaat nu in mijn hoofd en wordt direct zonder perfect te willen zijn via mijn vingers zichtbaar. Geen veranderingen meer omdat ik anders ga nadenken waardoor de stilte in mijn hoofd verbroken wordt. Net als het vuurwerk op dit moment heb ik voor buitenstaanders heel even mijn blogstilte doorbroken en heb ik in alle rust mijn hoofdzaken aan het digitale papier toevertrouwd.

Stilte is om te vieren ook al is er lawaai om me heen.

Ziekenfondsen. Weten jullie wat het zou besparen als er een deugdelijk systeem komt waarin dit kan worden opgelost? Dat geldt ook voor rekeningen die direct van de specialistische zorgverlening naar het ziekenfonds gaan. Bij toevallige controle door de behandelde staan er ooit dingen op waarvan de behandelde geen weet heeft.   Zo wordt er heel wat kapitaal vernietigt. Mogelijk is de oplossing goedkoper dan het probleem en zeker waard om eens kritisch naar te kijken

En dan het dilemma. “Wat doe ik ermee en heb ik het wel goed gezien? Wat gebeurt er met de ouders/opvoeders van een mogelijk slachtoffer als ik het mis heb?” Lastig om te weten wat je ermee kunt. Wil je het met de politie delen of ga je het bespreken met jouw huisarts. Vaak ligt er een flinke drempel en is er een grote onzekerheid over hoe te reageren.

Kijk goed naar de media want het lijkt nu wat intensiever onder de aandacht. Op TV komt regelmatig een spot hierover langs.  Bespreek het met anderen als je twijfelt en kijk hierin naar vertrouwelijkheid.Een huisarts is een mogelijkheid en heeft zijn zwijgplicht. Ook het Advies- en meldpunt Kindermishandeling (AMK) kan jou adviseren.

Zo zullen er nog meer mogelijkheden zijn. Zoek het op, lees erover en laat het slachtoffer niet het kind van de rekening zijn.