Tagarchief: hoofd

Spelen met angst

Angst, nodig of niet?

Vakanties zijn voor mij periodes om eens lekker in het boek te duiken. Ooit ben ik met een boek van Eckart Tolle begonnen over leven in het NU. Het boek werd me te langdradig omdat ik constant herhalingen las van hetzelfde. Ik heb het boek toen weggelegd. Vlak voor de vakantie vond ik een kleine versie van dit grote boek en daardoor bleef ik geboeid. Met name de angst als onderwerp viel me op.

Angst en begeleiding

Hoeveel mensen die ik heb gecoacht in het verleden, gaven angst of vrees aan. Eckart Tolle stelt zelfs dat angst uiteindelijk een angst voor de dood is. Zelf kan ik het me voorstellen maar voor deze blog vind ik het te ver gaan. Wat mij wel raakte was dat angst vaak een reactie is op wat iemand in de toekomst misschien mee gaat maken. De effecten van opvoeding en opgedane ervaringen die ook in jouw hoofd zitten, zijn dan het referentiekader. Veel mensen hoor je hierover en als je dan vraagt of er NU een bedreigende situatie is, dan is het antwoord vaak ….NEE. En toch speelt de angst in jouw hoofd.

Wat is er nu aan de hand?

Vaak heb ik deze vraag gesteld en bijna even vaak zag ik mensen in gedachten naar de toekomst en het verleden gaan. Wat ze vergaten was de situatie waarin ze nu zaken met hun zintuigen te scannen. Het gaat dan om wat je in je lichaam voelt en erbuiten dingen ruikt, bekijkt,hoort of aanraakt.   Wat is het effect als mensen zich hiervan bewust worden? Ze merken dat er eigenlijk op dat moment niets aan de hand is dan wat ze nu horen, zien of voelen. Ze kunnen zichzelf niet pijnigen met mogelijk irreele gedachten en kunnen daardoor uit de maalstroom van energievretende gedachten komen. Het vraagt oefening en dat begint met het bewust worden dat je in het verleden of de toekomst denkt.

Bewustzijn

Op het moment dat je in de gaten hebt dat je jouw hoofd in de maalstroom zet, kun je dus kijken of je op dit moment de focus anders kunt zetten. Gebruik de zintuigen om bewust te zijn wat er in en om je heen gebeurt op dit moment. Het is namelijk het enige moment wat je hebt en wat bestaat. Het verleden is achter de rug en je bent geen helderziende van wat er in de toekomst gaat gebeuren. Laat een angst niet werken als een selffulfilling prophesy. Het werkt hetzelfde als een boom die je probeert te ontwijken door naar de boom te blijven kijken. Daar knal je namelijk bovenop. Kijk naar de ruimte waar je veilig naartoe kunt en waar ruimte is om uit te wijken. Dat is ervaren wat er op dit moment speelt in werkelijkheid. Je kunt dit als reflex aanleren.

Spelen met angst

Een activiteit in het nu kan angst voorkomen voor iets wat in de toekomt misschien (niet) gebeurt.

Tijdens de vakantie ben ik samen met iemand gaan fietsen die ooit over de kop was geslagen met de fiets. Daardoor was er de angst om juist niet op een sportfiets en zeker niet in heuvels te gaan fietsen. De ervaring van het vallen met de kaakbreuk in combinatie met de angst dat het in de toekomst weer kon gebeuren zorgde voor het ontwijken van fietsen. Toch hebben we met opklimmende moeilijkheid kunnen genieten van het fietsen. Door hevig te genieten van de tocht en kleine angstjes te overwinnen, werd de lol steeds groter. Er gebeurde namelijk niets geks en langzaam stijgt dan weer het vertrouwen. Een manier om met angst om te gaan is dus juist dat doen wat je in jouw hoofd angstig maakt en dit onder begeleiding te doen. Daardoor word je bewust van jouw gedachtenpatroon en hoe deze je kan sabotteren. Het feit dat je kunt kiezen voor angst betekent dat je ook kunt kiezen voor de groei naar zelfvertrouwen. Daardoor worden jouw mogelijkheden en plezier weer groter.

Angst is een energievreter.

Ga genieten wat er nu gebeurt in plaats van wat er zou kunnen gebeuren. Angst is een soort oerinstinkt en de kunst is om die dan zodanig in te zetten dat het veel vervelende energie kost.  Gebruik angst als waarschuwing om alert te zijn en schakel dan weer over op wat nu de realiteit is. Misbruik het niet als energievreter. Dat is zonde.

Advertenties

Geweldloze bejegening in de zorg

Een wens van mij is dat de gezondheidszorg insteekt op respectvolle en menslievende zorg.
Langzaam verschuift de zorg in de richting van efficientie en snelheid en is er voor communicatie met die patiënt steeds minder ruimte. De gezondheidszorg richt steeds meer op marktwerking en daarbinnen lijkt de communicatie steeds minder een rol te spelen. Toch lijkt het me dat de communicatie en bejegening naast een kwalitatief goede en deskundige zorg een onderdeel is waarop een patiënt zijn ziekenhuis gaat kiezen. De 3 H’s spelen een belangrijke rol. Het hoofd, hart en handenwerk in een ziekenhuis boeit en bindt gasten en geweldloze communicatie kan daar een geweldige rol in spelen. Het hart wordt toch steeds meer over het hoofd gezien en dat gaat op een bepaald moment mogelijk infarctverschijnselen geven. Dat wens ik de patiënt en de zorgers niet toe.

Ook in het coachingsvak gelden de 3 H’s. In deze relatie ben ik ook een hulpverlener. Hoe kan ik als coach afgestemd blijven als ik alleen maar denk en doe met de informatie en signalen van een client? Met mijn hart verbonden zijn naar de client zorgt voor afstemming. Dat kan in ernst zijn en ook in spiegeling, confrontatie en humor.  Het afgestemd zijn zorgt ervoor dat een interventie sneller goed geplaatst is. Het heeft alles te maken met respect, mededogen voor de client en wat er met hem of haar gebeurt. Coaching is mooi.